Ouarzazate

Deze welvarende stad ligt aan de voet van de Hoge Atlas. Ouarzazate heeft de reputatie het Hollywood van de woestijn te zijn. Veel (bekende) films zijn hier opgenomen zoals Jewels of the Nile, Gladiator en The Mummy 2 en er worden nog steeds films en documentaires gedraaid. Het mag duidelijk zijn dat dit voor veel werkgelegenheid zorgt. Behalve de keer dat er een Japanse film werd gedraaid en het niet lukte om de Marokkaanse figuranten als goed lijkende Japanners te grimeren, . dus werden er 300 Japanners overgevlogen… De studio’s waren geopend voor publiek en het was een leuke ervaring om tussen de grote filmsets te lopen.

Het is een aangename en schone stad. Overal wordt aan de wegen gewerkt in dit land, maar hier zijn ze al een stuk verder: de trottoirs worden verbeterd. We hebben de stad fietsend verkend en dit lukt niet in elke plaats.

Ook worden er veel nieuwe huizen gebouwd. Deze zijn meestal maar half klaar: de façade is vaak af en ziet er goed uit, maar kijk niet naar de zijkanten en zeker niet naar de achterkant, want die hebben nog geen stukadoor of schilder gezien. Wat ook opvalt: de moskeeen, met name de minaretten zijn bijna allemaal tiptop in orde, hoe armmoedig het dorp ook is.

We zijn weer door de Hoge Atlas naar Marrakech gereden, maar nu via de andere pas. Deze was niet zo spectaculair als de Tizi n’Test, maar toch een heel mooie rit (door de sneeuw).

En dan weer de hectiek van Marrakech. We kwamen deze keer van de andere kant en dachten met de grote moskee als oriëntatiepunt dat we de camperplaats wel konden vinden, dus mooi niet. Maar er staat altijd wel iemand op de loer die je voor 5 Euro er even naar toe brengt.

Deze keer wilden we n aar de Koranschool en naar het museum van Marrakech. Helaas liggen deze midden in de souks en het is zo’n wirwar van straatjes, dat het niet te vinden was. Dus met behulp van een gemotoriseerde tjoek-tjoek een opmerkelijk rit door de straatjes van de souks gemaakt. De Koranschool en het museum waren zeer de moeite waard.

’s Avonds zijn we voor het eerste keer echt gaan uit eten. Voor Marokkaanse begrippen een vijf- sterren -restaurant -prijs, voor ons een gemiddelde Nederlandse prijs inclusief wijntje en pilsje .

Uiteindelijk waren we toch opgelucht om het chaotische Marrakech achter ons te laten en in te ruilen voor het prachtige Marokkaanse binnenland
innenland.